Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Jan Willem. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Forum: Werken en solliciteren > Werken in een team waarin iedereen 'een afstand tot de arbeidsmarkt' heeft? Graag of liever niet?
Werken en solliciteren

Pagina's

Ik vind het een geweldig leuk idee en ik kan me voorstellen dat het erg leuk en verrijkend kan zijn om in zo'n team te werken. Het lijkt me wel een grote uitdaging om zoiets goed neer te zetten. De veelheid aan verschillende aandoeningen, de complexiteit van bepaalde aandoeningen en andere factoren kunnen het potentieel erg lastig maken om een goed en redelijk stabiel team te creëren. Om nog niet te spreken over de vooroordelen die veel mensen hebben t.a.v. mensen met een 'afstand tot de arbeidsmarkt'. Maar eea is denk ik ook erg afhankelijk van wat je wilt gaan doen. In welke richting denk je?

Saraya, bedankt voor de link naar het voorsteltopic, ik heb daarin inmiddels mijn bericht geplaatst.

Miles: leuk om te lezen dat je het een erg leuk idee vindt en dat je denkt dat het verrijkend kan zijn. Goede punten die je aanhaalt, dat het waarschijnlijk niet makkelijk zal zijn om team te vormen dat goed en redelijk stabiel is. Ik geloof zeker dat het kan, maar makkelijk zal het niet zijn. Daar moet ik/moeten we erg goed over na gaan denken, mocht dit doorgaan.
En inderdaad... de vooroordelen. Het beste antwoord op die vooroordelen is natuurlijk om te laten zien dat 'zo'n team' ook goede kwaliteit kan leveren. Maar dan moet er wel een kans zijn om het te laten zien (aanmeldingen dus). Ouders waren - toen het bestond - enthousiast over de opvang, ze vonden het ook goed als hun kinderen kennismaakten met mensen met 'beperkingen'

Ik denk ook in de richting van kinderopvang. Heb de opleiding pedagogiek gedaan, veel stages gedaan in de kinderopvang dus dat sluit goed in.

Ik geloof ook zeker dat het kan, sterker nog, ik geloof dat 'zo'n team' meerwaarde kan hebben t.o.v. een regulier team. Als je sterke en unieke kanten van teamleden kan laten floreren dan zou je weleens tot hele mooie dingen kunnen komen.

Tja, de vooroordelen... dat kan zomaar een kernprobleempje zijn van deze onderneming. Ouders zijn tegenwoordig ook behoorlijk veeleisend als ik zo eens om me heen kijk. Daar weten veel leerkrachten ook wel wat over te vertellen ;)

Handige PR kan van onschatbare waarde zijn. Een organisatie zoals Samen Sterk zonder Stigma heeft -specifiek over psychische problematiek- wel het eea aan kennis in huis in die richting.

Het sociale stuk lijkt me hier ruim aanwezig. Als je er nog wat 'ecologische randvoorwaarden' in weet te fietsen dan ben je zomaar ineens maatschappelijk verantwoord aan het ondernemen (people/planet/profit).

En je hebt gelukkig al veel ervaring in de richting waarin je wil starten, dat lijkt me ook onmisbaar in zo'n avontuur :)

Dat is heel mooi gezegd, sterke en unieke kanten laten floreren!

Ik heb ook het gevoel dat het nu misschien nog wel moeilijker is dan 'vroeger' om een dergelijke kinderopvang te draaien, omdat ouders inderdaad de lat vaak behoorlijk hoog leggen en hoge eisen stellen (wat ik zeker ook begrijp, maar het kan soms moeilijk zijn).

Goede tip om misschien gebruik te kunnen maken van de expertise van Sterk Zonder Stigma!! Ik kende het niet, maar het klinkt erg goed. Denk inderdaad dat een goed uitgedachte PR wel essentieel is, zeker omdat de mogelijke klanten misschien wel even over een drempel geholpen moeten worden.
Ecologische randvoorwaarden ga ik ook over nadenken, interessant punt!

Heel erg bedankt voor het meedenken!

Niet alleen ouders zijn veeleisend, de overheid is dat ook, met hogere eisen aan de opleidingen e.d. Ook dat zal het moeilijker maken om zoiets op te starten.

Dat is zeker waar, die eisen liggen hoger dan een aantal jaren terug. Ik ken ze globaal, niet in de detail. Dus zal me daarin moeten verdiepen en opnemen in het plan.

Ik weet niet of het voor sociale ondernemingen misschien wat soepeler kan? Ik bedoel: een belangrijk doel van zo’n onderneming is natuurlijk om mensen kansen te bieden die misschien nog niet de diploma’s hebben maar wel de mogelijkheden om het werk uit te (leren) oefenen.

In het ideale geval zie ik trouwens ook andere functies voor me (zoals administratief, groenvoorziening o.i.d.) maar dat is financieel misschien helemaal niet realistisch. Maar dat zal blijken.. moet er eerst nog achterkomen of dit idee draagvlak heeft.

Zijn er nog meer mensen die hier hun visie op willen geven? Hoe meer reacties hoe beter ik mijn plan kan motiveren/onderbouwen.

1) Het klinkt als mijn dagbesteding een beetje.

Hier werken vrijwilligers, mensen met banen afspraak, gewone mensen, dagbesteding.
Ik zelf doe de dagbesteding. Klinkt veel, maar met zoveel zijn we niet.

Momenteel loopt het allemaal nog niet soepel. Het komt er op neer dat iemand vanuit dagbesteding over stapt naar banenafspraak. En die persoon nogal te blij reageerde met iedereen erbij. En zich nogal beter voelt. (Dat moet je dus zo ie zo al niet hebben).

Ik zelf rij de mest weg. (Waarbij iig een uur aan werk gebaat is). En voer daarna de dieren, daarna is er pauze. En doe ik voer in bakjes. Schrijf wat op het bord. Doe wat crea dingen. (Omdat ik een dtp opleiding heb gedaan zetten ze mij dus vaak aan de crea taken na de pauze, zoals een poster maken zodat er door mensen de deur dicht word gemaakt, werkt iig beter dan een tekst. Maar goed, daarvan had ik ook een opleiding gedaan tot ik uitviel.)

2) Verschil met degene van banenafspraak is dat ze wbt klussen net wat meer aansluiten naar het gene wat ze kunnen. Maar wbt begeleiding en aansturing zijn ze niet anders. En moeten juist vaker aangestuurd worden. Vergeleken met de dagbesteding die toch komen omdat ze het leuk vinden.
Dus persoonlijk vind ik de verdeling van wajong geld nog niet geheel eerlijk. Ik vind het prima dat werk loont. Maar niet prima dat dagbesteding als niks doen gezien word. En niet kunnen werken vergeleken word als niet willen werken. Die 75% vind ik eigenlijk te laag voor diegene die echt niet kunnen werken. Maar die mening heb ik vooral door het doorstromen van diegene gekregen.

We gaan nu kijken hoe we voor iedereen duidelijk maken wat hun profiel is. Want nu lijkt het hier redelijk het zelfde dan degene van banenafspraak.

3) Dus, ja ik denk dat het zeker kan werken. En er ook animo voor is. Maar dat je niet zomaar iedereen er kan laten werken. Ik loop bijv. enorm op mijn tenen door sommige van dagbesteding, en banenafspraak omdat zei geen inlevingsvermogen tonen maar vooral over hun werkzaamheden klagen. Over hoe zwaar ze het hebben etc.
Als je een team hebt die positief naar het werken kijkt. Elkaar accepteert naar wie ze zijn. Zou dat goed kunnen werken.

Pagina's