Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Eva en Dirk-Jan. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Beoordeling van je arbeidsvermogen
Wat kan ik doen?
Donny93
30186

Hallo,

Ik ben 24 jaar en werk/studeer op dit moment niet,

niet omdat ik dit niet wil, maar omdat ik het niet kan.

De problemen begonnen toen ik naar de middelbare school ging en op mijn 14de was de emmer vol en ben ik niet meer gegaan. De problemen waren dat ik er heel erg gestressed van werd, s'nachts er niet van kon slapen en dit brak me op den duur op. 

Ben toen naar de huisarts geweest en die hebben me doorverwezen naar het Riagg.
Ik ben ongeveer 2 jaar bij het Riagg in behandeling geweest, maar heb hier mee moeten stoppen omdat ik uitbehandeld was. Heb toen via thuisstudie verschillende deelcertificaten gehaald tot m'n 18de verjaardag met toestemming van de leerplichtambtenaar.

Na mijn 18de verjaardag is er eigenlijk niet veel gebeurd, Ik was uitbehandeld bij het RIAGG en leren en werken kon ik nog steeds niet. Ik zie dit ook niet snel in de toekomst verbeteren.

Heb 2 jaar geleden mijn rijlessen genomen en m'n rijbewijs gehaald. Dit lessen waren echter een hell voor mij. Had 1-2x per week een les en kon er niet van slapen, bleef maar aan het piekeren en zat er de hele tijd mee in mijn hoofd.

Ben toen bij het Riagg behandeld voor een angststoornis, iets wat volgens mij verholpen moet kunnen worden, dus snap ik niet dat ik uitbehandeld raakte. Zo moest ik school langzaam weer oppakken met 1 les per week en dit dan langzaam uitbreiden. Echter heb ik dit nooit echt kunnen uitbreiden en kostte de 1-2 uurtjes per week me veel moeite en leek dit alleen maar erger te worden ipv. beter te gaan.

Nu ben ik aan het twijfelen of het wel een angststoornis is of het ook een vorm van autisme kan zijn. Dan vooral gericht op het ordelijke, weten wat er gebeurd en gaat gebeuren, hetzelfde ritme en niet te veel veranderingen. Ook kwamen we erachter dat ik dit niet vanaf de middelbare school had maar eigenlijk al mijn hele leven. (zo was ik iedere keer ziek (koorts) toen mij broertje/zusje werd geboren en als er op de basisschool iets anders gebeurde dan normaal, bijv. een schoolreisje of uitje, was ik altijd ziek en ben ik bijna nooit mee geweest.

Nu heb ik sinds mijn 18de niets ondernomen, en achteraf is de tijd gevlogen, ben nu al 24 jaar en heb nog steeds geen inkomen of niks. Ondertussen heeft mijn 1 jaar jongere zus al een studie erop zetten en werkt op dit moment fulltime, ook mijn jongere broertje van 17 is inmiddels aan het werken. Ik dacht altijd dat het wel beter zou gaan na verloop van tijd, maar nu ik zie dat m'n broertje al werkt en er bij mij nog steeds niet echt verbetering inziet vind ik het tijd om te kijken of er misschien iets voor mij is. Ik leef nu namelijk nog thuis en op kosten van mijn ouders die het zelf ook niet te breed hebben. Nu ben ik bang dat als er in de toekomst iets met mijn ouders zou gebeuren ik niets heb om op terug te vallen.

Zolang ik dus maar thuis ben/ in een normaal ritme en weet wat er gebeurd gaat alles goed met me, voel ik me fijn/prettig/gelukkig en zou je ook niet echt aan mij zien dat er iets mis is. Nu dacht ik dus al een tijdje dat het beter ging aangezien ik me gewoon goed voelde thuis, maar toen ik bijv. rijlessen ging nemen zag ik dat het allemaal toch niet zo goed zit als ik dacht en het eigenlijk ook niet echt verbeterd was.

Weet iemand welke stappen ik het beste kan ondernemen?

Moet ik opnieuw een diagnose laten stellen, kijken of ik toch misschien een vorm van autisme heb?
Moet dit via de huisarts, ik zou dit liever mijden aangezien ik me toch wel een beetje schaam dat ik nu al zo'n 10 jaar lig aan te klooien en ik nog steeds niet echt een verbetering zie qua school/werk.

Zou ik recht op iets kunnen hebben in de zin van Wajong of bijstand mocht ik wel/geen autisme hebben?
Ik weet dat je dan gekeurd moet worden maar ik ben bang dat ze niet aan mij kunnen zien of er wel/niet iets mis is aangezien ik lichamelijk in orde ben er gewoon uitzie als een "normale" jongen.

 

Sorry voor het lange verhaal,

maar wou de situatie zo duidelijk mogelijk verwoorden.

 

Het is inderdaad een heel verhaal maar ook een heel duidelijk verhaal.

Als jij wil weten of er echt iets met je aan de hand is, of er een diagnose te stellen is, dan zal je inderdaad via de huisarts moeten gaan. Je hoeft je niet te schamen, een huisarts is een persoon die er is om je te helpen niet om je te veroordelen. En de huisarts kan je eventueel doorverwijzen naar de juiste personen als hij/zij denkt dat dat nodig is. En als je weet of, en zo ja wat, er met je hand de hand is zou je daarmee misschien gerichte hulp kunnen krijgen.

Voor de bijstand is er geen keuring.  Iedereen kan ip aanspraak doen op de bijstand als men aan de voorwaarden voor de bijstand voldoet. Daar is geen "etiketje"voor nodig. Hier https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/bijstand/vraag-en-antwoord/wann... kan je zien welke voorwaarden in het algemeen gelden. Het is altijd verstandig om ook even op de site van de gemeente waar je woont te kijken omdat>

(deel 2) de specifieke voorwaarden per gemeente kunnen verschillen. En in de bijstand zijn er wel verplichtingen (die kan je ook vinden op de site van jouw gemeente als het goed is)

Of je voor een wajong in aanmerking komt kan ik zo niet zeggen. De wajong 2015 is alleen nog maar toegankelijk voor mensen die door hun ziekte of handicap volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn . Met andere woorden voor mensen die nu en in de toekomst nooit zullen kunnen werken. Hier kan je wat meer info vinden https://www.uwv.nl/particulieren/arbeidsbeperkt/beoordeling-arbeidsvermo... Maar als je denkt dat je daarvoor in aanmerking komt dan kan je altijd een aanvraag doen.

Heel veel succes en sterkte!

Ik weet niet of je een vorm van autisme zou kunnen hebben. Mensen met autisme begrijpen vaak niet of je iets letterlijk of figuurlijk bedoelt en zien de verbanden niet.

Het kan ook zijn dat je gewoon wat gevoeliger bent, misschien hooggevoelig. Ben je daar bekend mee?

Vaak wil je je vergelijken met anderen en dan kan je je hopeloos voelen. Toch heeft iedereen zijn kwaliteiten; ook al lijken die niet zo groots. Zelf heb ik geen rijbewijs. Zou het op zich nog willen halen maar ben onder andere bang vanwege de hoge snelheden.

Denk bij angsten ook aan de rol van voeding en tekorten aan stoffen. Bij mij heeft het geholpen bepaalde voedingsmiddelen weg te laten en een paar supplementen te gebruiken. Wat je gevoeligheid betreft zijn er ook wel dingen die je zou kunnen doen om beter bij jezelf te blijven.

Het zou wel mooi zijn als je iets van begeleiding zou kunnen krijgen. Alles alleen doen kan zwaar vallen.

Denk dat je geen recht heb op een Wajong-uitkering. Die krijg je alleen nog maar als je duurzaam geen arbeidsvermogen hebt. En dat gaat lastig worden...

 

Je zou een bijstandsuitkering aan kunnen vragen.


Staat je onderwerp er niet tussen? Start dan je eigen discussie!