Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Eva en Dirk-Jan. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Forum: Nieuws > Wajong oneerlijke uitkering
Nieuws

Pagina's

Wat walg ik ontzettend van deze discussie zeg. Dus omdat jij geen recht hebt op wajong zijn alle wajongers maar profiteurs? Mijn God. Ik was afgeschreven door alle revalidatie-artsen, mijn hersenen waren kapot en ik heb een drietal dikke ordners met medische dossiers er in en dan ga jij me wijsmaken dat het onzin is? Shame on you! Want ondanks die artsen, ondanks die drie dikke ordners en ondanks die wajong-uitkering verdien ik boven de wajong-norm ondertussen. Ja hoe dan? Ik heb 5 jaar van mijn leven on hold gezet om toch deze maatschappij te laten zien dat je niemand in hokjes mag plaatsen. Ja, ik heb daardoor een HBO studie kunnen afronden en ja ik ben ondertussen al twee keer opgebrand geraakt (nog geen een keer echt aan toegegeven). Echt ik word hier gewoon pislink van. Misschien moet je ook even je nek, rug, bekken, schaambeen, staartbeen, pink breken, hersenbloedingen krijgen, klaplong een half jaar revalideren en 5 jaar geen sociaal leven hebben. Dan kijk je wel anders, bah

Laatst gewijzigd op: 18 april 2020 01:11

En dan heb ik het niet eens gehad over mijn depressie van 2010, mijn gehoorapparaat, mijn aangezichtsverlamming, continue rugpijn, continue moe zijn, verminderde concentratie en woordvinding, mijn persoonlijkheid die ontzettend is veranderd door dat alles (NAH). Moet ik dan gaan janken daarom en in mijn handen knijpen dat ik een wajong uitkering mag hebben? Ik kon niet slapen dus zat wat op het web te zoeken naar omscholingsmogelijkheden en ik wilde kijken wat UWV voor mij zou kunnen betekenen aangezien de adviseur van uwv toch gelijk blijkt te hebben. Met die beperkingen kan je niet voor de klas staan. Ik heb het nu 5 jaar geprobeerd en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest als nu ik tegen de directeur heb gezegd dat hij mijn contract niet hoeft te verlengen.

Al word ik putjesschepper.., als ik mijn vaste lasten kan betalen en happy ben, dan ben ik tevreden. Je zou ook eens moeten leren omdenken en azijn is niet om te drinken ;-) groeten Danielle (een YES BIJNA ex-leerkracht!!)

Hoi Danielle,

Ik zie dat je nieuw bent op ons forum. Allereerst van harte welkom natuurlijk!

Wat een verhaal heb je zeg. Je hebt het niet cadeau gekregen zo te lezen. Hopelijk voel je nu iets minder druk, nu duidelijk is dat je niet voor de klas kunt staan. Als ik jouw verhaal zo lees hoef jij je alles behalve aangesproken te voelen door deze discussie. Volgens mij heb je ondanks al je medische problemen ontzettend je best gedaan! En je hebt helemaal gelijk: azijn is inderdaad niet om te drinken ;) 

Dag Mariska,

Dank voor je reactie. Nu ik er op terug kijk, mijn boosheid van mijn vorige bericht, ben ik zeker al meer getemperd. Veel mensen denken als Miquel. Het is bij voorbaat al een verloren discussie, dus laat ik het bij wat het is. Ik weet wie ik ben en ik kan mezelf elke dag in de spiegel aankijken. Dat is het belangrijkst.

Haha en dat azijn gooi ik liever over mijn boerenkool. Dan is het ineens wél lekker :-) Laten we maar gewoon omdenken, het is immers een mooie dag vandaag!

En bedankt voor je warme welkom!

quote:

Op 1 april 2020 schreef irene het volgende:

Wajong vanaf mijn 23 ste. Ik ben getest op mijn 29 ste. (ggz) ik heb een vorm van autisme. Groepsgesprekken gehad, met lotgenoten die het ook net wisten.

En lang had ik het gevoel een totale mislukking te zijn. Weet nu dat dat niet zo is. En dat ik kan zijn , mag zijn wie ik ben. Maar dat is niet altijd makkelijk geweest.

Toen ik 36 was zijn alle hulp trajecten afgerond . Ben nu 43.

Ik ben ook zo'n persoon met "onzichtbare" mentale klachten en herken veel in je verhaal irene. Dito als jou autisme diagnose op latere leeftijd en toen al 10 jaar mentale problemen. Weet je: Je doet je best, meer kun je niet doen. Als je wel meer dan dat doet wordt je meestal overspannen en dat is ook niet verantwoord. Ik heb nog steeds veel zelfhaat mbt. wie ik geworden ben, en zelfacceptatie is lastig in deze maatschappij.

1.
@Miquel1983: Jou situatie lijkt me heel erg frustrerend en de neiging dat af te reageren op anderen begrijp ik op gevoelsniveau, maar het is verder niet effectief. Mensen hebben vaak de neiging dingen die op beleidsniveau zijn verzonnen op elkaar af te schuiven dus trap niet in die denkfout. Politiek, politiek, politiek; dat zijn degene die het veroorzaakt hebben en ook weer recht kunnen zetten voor ons. Veracht niet je medemens, meer hen...

Praktisch gezien zou een rechtsbijstandadvocaat je misschien kunnen helpen in een wa-jong uitkering te geraken. Of in ieder geval kan zo iemand je helpen meer ruimte voor jezelf vrij te vechten. Je kunt altijd bij een sociaal juridisch loket terrecht voor vrijblijvend advies over je rechten (en plichten). Dit kan een effectieve manier zijn om wat meer grip op de zaak te krijgen. Wees wel snel want ook de rechtsbijstand wil kabinet Rutte afschaffen...

2.
...omdat heel veel zaken via rechtsbijstand tegen de instanties van de staat zelf lopen... Er zijn veel meer mensen zoals jij die (moedwillig) niet gehoord en begrepen worden door bijv. het uwv en daarom een advocaat (via rechtsbijstand) in de arm nemen. En er zijn veel voordelen aan een advocaat. Die kan formulieren voor je interpreteren en brieven naar het uwv opstellen omdat die mensen nu eenmaal meer de "rechts-taal" spreken.

Ik wens je veel sterkte met je loodzware last en zou willen dat het anders was. Vergis je overigens niet in hoe sterk het zelfmoordcijfer onder psychisch zwakkere mensen sinds een aantal jaren gestegen is. Dit heeft niet alleen te maken met de hervormingen in de ggz maar ook ongetwijfeld die in de wajong/bijstand.

Als ik in de bijstand met alle regels van dien zou zitten ipv. de wajong denk ik ook dat ik door wanhoop uiteindelijk de kortste weg naar de hemel zou nemen. Het is een loodzwaar en angstig tegenwoordig.

3.
Maar ik prijs mij gelukkig met een geduldige begeleider bij het uwv die in mij als mens blijft vertrouwen. Natuurlijk is het wel steng en controlerend, maar als je zelf met een sterke analyse over jezelf komt en je hebt een stappenplan voor jezelf, dan is daar vaak respect voor. Ik hoop dat jij dat soort respect op een dag ook zult krijgen van een goede persoonlijk begeleider bij het uwv. Dat verdient iedereen.
Medewerker van de maand prijs voor haar .

Ik ben ook zo'n persoon met "onzichtbare" mentale klachten en herken veel in je verhaal irene. Dito als jou autisme diagnose op latere leeftijd en toen al 10 jaar mentale problemen. Weet je: Je doet je best, meer kun je niet doen. Als je wel meer dan dat doet wordt je meestal overspannen en dat is ook niet verantwoord. Ik heb nog steeds veel zelfhaat mbt. wie ik geworden ben, en zelfacceptatie is lastig in deze maatschappij.[/quote]

Dank je wel voor je reactie. Inderdaad, ik ging ongemerkt een tijd over mijn eigen grenzen heen maar ik wilde zo graag een normale baan, (deeltijd). Dat ik dat eerst voor lief nam. Daarna ontzettend moe geweest. En ja jezelf kennen, van jezelf houden was het maar zo makkelijk. De maatschappij kan keihard zijn. Mensen van wie je het niet verwacht ook. Met goedbedoelde kritiek, opmerking. Of dom ondoordacht. Kwetsend. Probeer dat nu allemaal van mij af te laten glijden en niet persoonlijk op te vatten. Dat scheelt een hele hoop stress, verdriet bedankt

Laatst gewijzigd op: 25 april 2020 17:10

Pagina's