Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Jan Willem. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Mijn ziekte of beperking

Pagina's

je moeite hebt met het aantrekken van een broek vanwege je heup. Zelf kost aankleden me moeite dus probeer ik ook allerlei kledingstukken. Ik heb nu een “schaatsbroek” die ik geheel kan openritsen aan beide buitenkanten. Scheelt stress bij het gemorrel van een spijkerbroek die ik niet omhoog kan hijsen en dicht krijg.

Mijn vraag over de WIA ging meer over het feit dat je bij sommige pensioenfondsen ook een aanvulling krijgt als je volledig afgekeurd wordt. Je moet daar vaak wel zelf even over bellen. Het staat ook wel vernoemd in je pensioenoverzicht of je er recht op hebt.

Ik wens je veel warmte toe.

Fosje

Ha Fosje,

Ik vind het bijzonder hoe je uberhaupt het hoofd boven water houdt. Jouw uitdagingen bevinden zich op zoveel gebieden dat je bijna superkrachten moet hebben. Jouw aanpassingsvermogen en pragmatisme is uitzonderlijk..

Mijn trap kan niet worden aangepast, dat was ook een reden voor de operatie. Ik hou enorm van dit huis. Ik heb sinds jouw post wel contact gezocht over een orthese die lichtgewicht is. En probeer via Amazon een soort heup brace te bestellen. En overweeg vanwege mijn knie nu de 'unloader knie brace'.
Ik heb vandaag een ergotherapeut gebeld. Hopelijk kan ik daar nog snel terecht. En ik heb opnieuw aangedrongen op een f2f consult bij de orthopeed.

Ik denk ook aan jou. Een zachte knuffel.

Ik heb vandaag een andere ergotherapeut gesproken.
Dat was weer een goed advies, Jan!
Zij heeft me wel verder geholpen. Ook aan een ingenieur die mogelijk een lichtgewicht stepje kan maken. Dat hoor ik morgen.
En ook aan het idee van een second opinion voor een revalidatiearts. Nu kon ze pas weer half februari afspreken.

Via Amazon heb ik een zachte heupbrace besteld, die morgen al komt. Ik ga die dan meteen om doen, want de pijn is steeds erger geworden.
Ook heb ik contact gehad over een orthese.

Ik heb alleen ook zoveel last van psychische klachten. Ik kan mezelf amper op gewicht houden en slaap beroerd.
Mijn behandelaren willen nog wel helpen bij een verwijzing voor klinische traumatherapie. Maar juist me overgeven aan zo'n behandeling is een megatrigger voor zoveel ellende, dat erover nadenken al meer klachten veroorzaakt. Door de mislukte operatie kan ik me niet meer goed beschermen, denk ik. Ik bevries vaak en dan helpt het niet dat ik niet goed weg kan lopen.

Laatst gewijzigd op: 18 december 2019 17:43

Het is vrij normaal dat je na een operatie pijn zult hebben. Gelukkig bestaan er genoeg manieren om deze pijn te bestrijden. Pijn is een relatief begrip en zal per persoon als verschillend worden ervaren. Ook zal het uitmaken of de ingreep groot of klein is. hopelijk vind je hier wat nuttige informatie over pijn na operatie. Misschien kan je eens Tramadol kopen. Je vindt er hier alles over: https://onlineapotheek.co/tramadol-kopen/

In veel ziekenhuizen maken ze gebruik van een zogeheten "pijnscore". Dit is een score die je als patient zelf geeft voor de hoeveelheid pijn die je ondervind. een 0 geef je als je helemaal geen pijn ondervinde en een 10 is ondraaglijk

Dank je, Jeanette, voor je reactie.

Ik ben inmiddels 9 maanden na de operatie. De pijn komt niet meer van weefselschade door de operatie.
Wel indirect doordat er een groot deel van mijn spieren- en vetweefsel is veranderd in littekenweefsel of gewoon is opgelost (ik mis een groot deel van mijn bil nu).
Daarnaast zit er littekenweefsel rondom aanhechtingen/pezen waardoor spieren die er wel nog zijn niet goed kunnen werken. Die verklevingen doen pijn als ik spieren wel gebruik.
En doordat ik belangrijke spieren ben verloren, heb ik veel pijn op andere plekken, die overbelast zijn.

Ik heb alle denkbare pijnmedicatie al gehad. Ik heb paracetamol, diclofenac, tramadol, pregabeline, en oxycodon in allerlei varianten in huis. Ik gebruik zo min mogelijk ivm zware bijwerkingen.
Pijn was er altijd, maar na deze 6e operatie vreselijk geworden. Die ladder doet niemand wat mee.

Er is blijkbaar geen oplossing. Het is 'het leven' dat ik moet accepteren of niet. Dat is moeilijk.

Ik herken veel van/uit je verhaal,
Ik heb alles zo geregeld met de niet zo feestdagen dat het nog zelfs leuk wordt!
Zorgen dat ik zelf niet hoef te rijden en of te koken en flink tramadol stouwen,
in het nieuwe jaar maar weer eens aan medische dingen werken met fijne nieuwe onderzoeken en behandelingen.
Sterkte!

Hoi Gijs, goed dat je het nu zo had geregeld met de niet zo feestdagen. Tramadol maakt mij altijd wel vrolijk, maar uiteindelijk werkt het steeds minder. Ik heb het liefst bruistabletten, die kun je goed doseren/breken, en wordt ook snel opgenomen.
Jij ook sterkte! Nieuwe onderzoeken en behandelingen... Hopelijk heb je ook iets waar je wel naar uit kunt kijken in 2020..

Hoi Jan, ik ben super blij met deze lijst van hulpmiddelen! Bedankt!

Mijn voornemen is dat ik 1. probeer mijn netwerk uit te breiden door medestanders te vinden die zich met innovatieve hulpmiddelen bezig houden.
2. medestanders vinden voor het ontwikkelen van zo'n reisstepje/rugzak voor mensen met een beperking.
3. Zelf al doe wat ik kan (bv een rugzak ontwikkelen waar een stepje in kan, een carbon reiskruk of kruk op wielen kopen/zo nodig aanpassen, en vaker uit huis gaan, voeding verbeteren met eiwitshakes, iets aan slapen proberen te doen, etc.).

Heb jij nog iets dat je wil uitzoeken in het nieuwe jaar, een voornemen? Heb je bv nog iets kunnen ontwikkelen voor het zelfstandig kunnen meenemen van je fiets in de auto?

De ergotherapeut liet weten dat nieuwe hulpmiddelen maken/aanpassen volgens ingewijden niet echt mogelijk is, vanwege de benodigde CE markering.
Die CE markering krijg je als producent vrijwel niet. En als je hem uiteindelijk krijgt, ben je verplicht verantwoordelijkheid te dragen voor het product.
Als er iets mis gaat, ben je aansprakelijk.

Dus dat maakt het snel onmogelijk om iets voor anderen te produceren. Ook wel weer ontnuchterend.

Het is net als met nieuwe behandelmethoden: er moet eerst uit onderzoek blijken dat het werkt voor je het als patiënt kunt krijgen. En om dat te bewijzen heb je veel patiënten nodig bij wie het al heeft gewerkt.
En zo is het ook voor een nieuw hulpmiddel: voor veel mensen moet het 'werken' en uiteraard veilig zijn.

Vernieuwen in de zorg vraagt niet alleen een goed idee verzinnen en uitwerken, maar ook veel mensen die een idee uitproberen, zodat het veilig gemaakt en vergoed wordt.
Dat is extra lastig met een kleine doelgroep.

Pagina's