Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Jan Willem. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Mijn ziekte of beperking

Pagina's

Ha Kris,

Wat tref jij het slecht met behandelaren, daar schrik ik gewoon van. Maar komt me wel bekend voor. Schijnbaar zijn ze zo gefocust op hun eigen kunnen dat ze de mens achter de patiënt/cliënt niet opmerken en dus zonder er erg in te hebben jou enorm kwetsen door hun vreemde communicatie. En zomaar prikken zonder foto's of scan vind ik al helemaal doodeng. Je wilt natuurlijk direct van je pijn af, dat snap ik, maar op deze manier krijg je er een psychisch trauma bij. En dan ben je er ook nog alleen. Dat maakt je dan extra verdrietig.
Ik heb er wel een beeld bij wat betreft het afwezig zijn van weefsel na een heupprothese. Er zit denk ik een flinke deuk in je heup.
Wat ik ook krom vind is dat je eerst heel veel jaar hebt moeten wachten op een operatie en dat ze nu al beginnen over een volgende terwijl er niet overlegd wordt met jou en wat het allemaal met je doet.
Ik ben erg benieuwd of je al verbetering voelt na de inname van SAMe.

Om even terug te komen op je vraag rond mijn behandelingen. Ze willen gaan stoppen omdat ze vinden dat ik zelf stabiel genoeg ben om zelf verder te gaan met het verwerken en toepassen van wat ik tot nu toe heb geleerd. Zou ik echt dieper willen dan wordt het inderdaad een opname uit veiligheidsoverweging omdat ze bang zijn dat ik anders zelfmoord pleeg tijdens een dissociatie.

Ik wil je een hart onder de riem steken door je te laten weten dat ik heel veel aan je denk en posts ook altijd direct lees. Ik ben alleen niet altijd in staat om direct te reageren. Ik heb echt heel veel bewondering voor jou niet aflatende vechtlust.

Veel warme knuffels

Fosje

Ha Fosje,

Ik had vanavond ivm de stress een kleine combi van pijnmeds genomen en viel daarvan (eindelijk weer eens) in slaap. Tuurlijk is het niet handig voor mijn ritme, maar ik trok het gisteren even niet meer.

Wat betreft dingen die je kunt doen tijdens dissociatie, die angst kan ik wel snappen. Pappen en nathouden is een keuze. Gisteren heb ik een lezing bijgewoond over behandelvormen voor PTSS, waar ze het ook alleen over de openleggende vormen hadden. Je hebt me genoeg gehoord over dat ik echt niet denk dat dit de enige manier is.

Ik ben bezig met brainstormen over hoe het boek van JF te vertalen naar thema's, zoals bv pijn en het contact met vrouwen/mannen.

Ik heb per thema opgeschreven welke delen van mezelf ik kan identificeren. Die delen heb ik op een taartdiagram ingevuld. En toen heb ik in die taart per deel jaarringen aangegeven, zodat ik zou zien hoe aanwezig die delen in mijn leven zijn vanaf jongs af aan tot aan nu. Het gaf me zo'n inzicht in dingen!

En ik denk daardoor ook meer controle. Ooit heb ik in een onderzoek gelezen dat niet zozeer de aanwezigheid van gezondheidsklachten bepalend is voor hoe je je voelt, maar de mate waarin je daar controle over voelt.

Voor mij hielp het wel om die delen in mezelf te zien als een functie hebbende. Zo kun je zelfs suïcidale delen bedanken ihkv de functie ze hebben: jou/mij beschermen tegen meer pijn bv. Mijn grootste deel was erop gericht pijn buiten te sluiten tbv functioneren, maar dat lukt nu niet meer.
Nu ik dat zie, zie ik ook dat dit deel mijn pijn net zo heeft buitengesloten als mijn ouders in mijn jeugd.

De deuk die is ontstaan na deze operatie is veel erger dan het al was na de vorige. Nu lijkt het wel alsof ik anorexia heb, aan 1 kant. Jammer. En ook pijnlijk, littekens zonder wat vetbuffer.

Ben wel benieuwd wat jouw vervolgstappen zijn, vrijwilligerswerk, behandeling, andere plannen?

Een rustige nacht en warme knuffels terug.

Laatst gewijzigd op: 01 november 2019 02:48

Ik kreeg vandaag een mail van de orthopeed dat hij niets meer voor me kan doen, omdat de heup goed zit en naar zijn mening de aansturing en gevolgen van eerdere operaties het probleem zijn.
Hij raadde me aan om gebruik te maken van revalidatie, fysio, en pijnteam, en vooral stug vol te houden.

Ik heb hem teruggemaild dat de arts van de pijnpoli zonder onderzoek en zonder rontgendoorlichting 2 injecties wilde plaatsen. Dat dit toch niet de bedoeling kan zijn (want tegen zijn advies in!).
Ik heb hem gezegd dat de injectie dan beter daar in het ziekenhuis kan plaatsvinden en of hij een afspraak kan maken om eea door te spreken.

Op advies van mijn behandelaar ook de huisarts gebeld.

Ik ben het spuugzat om zo machteloos te zijn en zoveel pijn te lijden.

Het positieve hiervan is dat je in ieder geval niet opnieuw een operatie zou moeten ondergaan. Maar voor de rest is het gewoon hartstikke *piep* in het kwadraat.
Hopelijk krijg je snel een antwoord van de orthopeed en kan de huisarts nog iets voor je betekenen.

Ja, hartstikke piepziek word ik ervan..

Wel heel fijn dat de heup volgens hem goed zit.

WIA-keuring gehad. De arts zag wel benutbare mogelijkheden, nu al tijdens de revalidatie en andere behandelingen in. Ik wacht af wat de 3 beroepen zijn waar ze me voor in aanmerking vinden komen. Op dit moment.

Ze zei dat ik naar een werkbedrijf zou moeten. Nog meer afspraken erbij...

Ik ben wel wat verbaasd. Maar ik ben volledig eerlijk geweest en als eruit zou komen dat ik ...? kan doen, dan is dat nu voor mij te vroeg.

Ach, een beetje extra druk op de ketel... Gek genoeg voelt dat zò niet logisch dat het niet doordringt.

Laatst gewijzigd op: 06 november 2019 10:50

Inmiddels ben ik flink in paniek geraakt over de WIA keuring.
Denk na over wat ze vroeg en wat ik antwoordde. En ik realiseer me dat ik daar te verdoofd zat met Lorazepam en Lyrica, en met te kort slaap.

Ze zei dat ik 'misschien' wel een WIA uitkering krijg toen ik aangaf dat ik die vrije dag tussen behandelingen in wel nodig heb. Die hele dag zou ik moeten werken?, terwijl ik zo slecht slaap, veel pijn heb en bekaf ben van de behandeling van de dag ervoor? (maar dat zeggen bedacht ik me niet).
En ook op de dag dat ik maar 1 therapie heb en 3 uur thuiszorg moet ik dan werken?, want 1 uur therapie kan je omheen werken volgens haar, en thuiszorg hoef je niet voor thuis te blijven. Maar mijn hulp alleen laten is helemaal geen optie.

Ze zei dat ze geen informatie hoefde op te vragen, maar ik hou hier een K*T gevoel aan over dat ik wel de laatste ben die een uitkering wil hebben, maar hem nog wel nodig heb.

Zou ik dan WW krijgen na zolang ziektewet zonder enige begeleiding??

Laatst gewijzigd op: 07 november 2019 01:33

Om het nog erger te maken:

Als de WIA wordt afgewezen (passend bij dat de ziektewet eerder ook al zonder keuring werd beëindigd).

Dan is mijn oud werkgever verplicht mij naar passend werk te begeleiden.
Zij zijn dat verplicht bij de WW.

De UWV-arts had geen enkele reactie op dat ik nog in een juridisch gevecht zit om mijn beroepsregistratie terug te krijgen.
Ze zei dat ik toch nog een andere registratie had, maar dat heb ik UWV nooit verteld en ze hebben nergens info opgevraagd, dus hoe weet de arts dat dan?

Ik heb het alleen hier gepost.

Nou ja, ik wacht het af en als het is zoals ze nu leek voor te bereiden, ga ik wel in bezwaar. Ik wil heel graag werken, maar het is nu te vroeg en teveel om te combineren met de revalidatie.

Pagina's