Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Mariska. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Mijn ziekte of beperking

Pagina's

O, wat betreft fysio: ik heb fysio gericht op spier- en conditieversterking in het revalidatiecentrum. En ik heb ook nog fysio daarbuiten voor het verzachten van bindweefsel.
Mocht van de verzekering: 1e lijn en 2e lijn zijn andere codes ;-) Bovendien heb ik beiden nodig.
Eerst kreeg ik bijna niets, nu heb ik 4 tot 5 keer per week fysio. Alleen zeggen beiden dat ze vwb stijfheid en pijn tegen fysiologische beperkingen aan komen. Dus al mijn hoop is nu gericht op een mogelijke injectie.. Wat ook best wat druk daarop legt.

Fijne zaterdag Fosje

Ha tt,

Jouw woorden geven me hoop dat het misschien kan werken. Het is echt nodig dat er iets van verbetering komt.
Maar hoop doet leven ;-) Dank je.

Groet,
Kris

Ha Kris,

Mijn behandelingen stoppen inderdaad. Ze vinden me sterk genoeg om het zelf te doen. Maar nu pas beginnen voor mij de hoofdstukken die over gevoelens gaan e.d. en dat is iets waar ik erg tegenop zie. Dit brengt herbeleving met zich mee en daar ben ik bang voor. Nu stoppen zou erg makkelijk zijn voor mij, maar daar word ik niet beter van. Ik ben al een aantal keren eerder in therapie geweest en ben toen steeds gestopt of moeten stoppen omdat ze bepaalde dingen niet durfden door te behandelen. Pappen en nathouden was toen veiliger. En omdat ik geen opname aandurf stopt de behandeling eind van het jaar. Ik vraag me wel af hoe ik dan aan medicijnen moet komen, maar dat hoor ik tegen die tijd wel.
Ik ben blij dat je veel fysiotherapie krijgt en ik hoop zo dat de injectie helpt.

Goed weekend

Fosje

Ha Fosje,

Dus klopt het dat ze jouw behandelingen stoppen, omdat ze willen dat je het moeilijke deel klinisch doet?
Of omdat ze vinden dat je voldoende gestabiliseerd bent en dat hun einddoel was?
Ik denk dat het een gemiste kans is om dit nu niet door te mogen zetten, ook omdat een therapeutische relatie vestigen maanden kan nemen. En niet altijd klikt. Dus als je wel een klik hebt en al zover bent, zou je misschien je behoefte kunnen uitspreken hier nog een stap in te zetten?

Dat boek dat ik gebruik, zorgt ervoor dat herbelevingen stoppen door je te leren dat dit de communicatie van kinddelen zijn met wie je vermengd bent. Je leert juist te ontmengen en dan te zorgen voor dat kind die de herbeleving veroorzaakt.

Nou ja, mijn behandelaar zei 1 februari, omdat ik als tegenvoorstel zei dat ik deze aanpak tot het einde van het jaar wilde doen ihkv pijn, en ze die periode niet handig vond als afsluiting. Veel werk te doen voor die tijd, er loopt van alles tegelijk.

Maandag was ik bij de revalidatiearts. Hij zei dat een spier bindweefsel is geworden of niet meer werkt. Zomaar zonder erg erin wat dat met me doet.
Er is nu veel weefsel gewoon weg rondom 2 operatielittekens en die spier. Het is een lelijk gezicht.

Daarnaast was hij bang dat er iets met de prothese is, maar hij moet eerst met het team overleggen hoe verder onderzoek te doen (echo, ct). Het neemt weer 2 weken voor hij tijd in zijn agenda heeft om terug te bellen daarover. Ik vind dat belachelijk, want zit daar met tranen te vertellen dat de pijn niet te doen is. En dan zit ik weken in onzekerheid over de prothese.

Gelukkig voelde ik dat trage gedoe al aankomen en heb ik morgen via de huisarts een afspraak bij de pijnpoli. Misschien kunnen zij meteen een echo of ct doen, of een injectie.

Maar ik ben eigenlijk ook bang voor wat daar uit komt en er kan niemand mee. Gelukkig zie ik mijn behandelaar vrijdag nog even.

Soms doet het me pijn om te lezen wat je allemaal moet meemaken en doorstaan. Door steeds te schrijven reizen wij als het ware met je mee. Je schrijft soms rake dingen, zoals niet terug willen en toch vooruit willen en meer.

Keep going, Kris!

Laatst gewijzigd op: 30 oktober 2019 11:49

Vanmiddag was ik bij de pijnpoli. Ook daar weer een arts zonder communicatieve vaardigheden èn met veel haast getroffen.

Hij wilde tegen advies van de orthopeed zonder rontgendoorlichting 2 injecties geven.
Hij hoefde mij niet te onderzoeken en wilde mijn rontgenfoto's niet zien: dat is niet nodig, ik prik waar u pijn aangeeft.
2 keer gaf ik aan dat ik dit te snel vond, zonder verder onderzoek. Gewoon maar prikken.
Ook hij zei net als de revalidatiearts dat de prothese mogelijk het probleem veroorzaakt en dat de orthopeed er dan aan moet opereren. Alsof ik en mijn lichaam dit zo snel nog eens aan kan (hij weet niet hoe slecht mijn huid is)

Dus ik heb het ziekenhuis maar gebeld en gevraagd wat ik hier nou mee moet. Tegen advies en zonder enig onderzoek maar wat prikken laten geven? Wat een rare bedoening.

Ze zouden de orthopeed vragen terug te bellen. Ook al is het ver weg, misschien moet ik maar terug en dan horen wat zij kunnen doen. In plaats van opereren :-(

Dank je, Jan. Ik heb het nu nodig dat ik het ergens kwijt kan. Mensen op deze website weten vaak veel over tegenslagen en hoe daarmee om te gaan. En hoe woorden soms veel positief of negatief effect hebben.
Zoals hoe artsen zonder erg dingen zeggen, alsof ze teveel mensen zien om nog echt contact te maken.

Ik voel me gek genoeg op sommige vlakken wel wat sterker worden. Ik huil niet meer elke dag. Mogelijk doordat ik toch wat meer medicatie heb. En mijn schildklier weer wat rustiger is (was te snel gaan werken).
Mogelijk ook doordat ik geschrokken ben hoe beschadigd/zwak mijn behandelaren me inschatten. Dan wil ik bijna bewijzen dat het wel meevalt.

Maar als ik opnieuw geopereerd zou moeten worden, ik zou niet weten hoe dat nog een keer te doen. Ik hoop dat er een andere oplossing is. Een injectie door de orthopeed zelf.

Ik wou dat de operatie geslaagd was.

Ha Kris,

Wat tref jij het slecht met behandelaren, daar schrik ik gewoon van. Maar komt me wel bekend voor. Schijnbaar zijn ze zo gefocust op hun eigen kunnen dat ze de mens achter de patiënt/cliënt niet opmerken en dus zonder er erg in te hebben jou enorm kwetsen door hun vreemde communicatie. En zomaar prikken zonder foto's of scan vind ik al helemaal doodeng. Je wilt natuurlijk direct van je pijn af, dat snap ik, maar op deze manier krijg je er een psychisch trauma bij. En dan ben je er ook nog alleen. Dat maakt je dan extra verdrietig.
Ik heb er wel een beeld bij wat betreft het afwezig zijn van weefsel na een heupprothese. Er zit denk ik een flinke deuk in je heup.
Wat ik ook krom vind is dat je eerst heel veel jaar hebt moeten wachten op een operatie en dat ze nu al beginnen over een volgende terwijl er niet overlegd wordt met jou en wat het allemaal met je doet.
Ik ben erg benieuwd of je al verbetering voelt na de inname van SAMe.

Om even terug te komen op je vraag rond mijn behandelingen. Ze willen gaan stoppen omdat ze vinden dat ik zelf stabiel genoeg ben om zelf verder te gaan met het verwerken en toepassen van wat ik tot nu toe heb geleerd. Zou ik echt dieper willen dan wordt het inderdaad een opname uit veiligheidsoverweging omdat ze bang zijn dat ik anders zelfmoord pleeg tijdens een dissociatie.

Ik wil je een hart onder de riem steken door je te laten weten dat ik heel veel aan je denk en posts ook altijd direct lees. Ik ben alleen niet altijd in staat om direct te reageren. Ik heb echt heel veel bewondering voor jou niet aflatende vechtlust.

Veel warme knuffels

Fosje

Pagina's