Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Jan Willem. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Mijn ziekte of beperking

Pagina's

quote:

Op 26 oktober 2019 schreef Kris het volgende:

De afspraak werd de middag voor de afspraak afgezegd. Kreeg op de ochtend ook nog een sms-je dat het niet doorging.
Het was erg last minute, maar misschien moest de verzekeringsarts zelf met spoed naar het ziekenhuis oid.

Deze scherpe pijn met bewegen, is pas sinds de operatie in maart; misschien kan het dan nog beter worden. Ik hoop het heel heel erg.

Het zou inderdaad kunnen dat er iets met spoed was maar de afspraak werd wel 24 uur voor de afspraak afgezegd. Klinkt niet als echte spoed en uwv had een andere arts kunnen zoeken om afspraak wel door te laten gaat.

Als het "pas" sinds maart is zou ik zeker de corticosteroïden proberen. Grote kans dat het wel iets aan verlichting kan geven, maar nogmaals garanties zijn er niet. Maar ik hoop heel erg dat het iets gaat helpen voor je.

Ha Fosje,

Ik heb je post een paar keer herlezen, omdat ik niet begreep wat je zei. Gaan jouw behandelaren ook stoppen? Wat bedoel je met stoppen voor het echt moeilijk wordt: dat zij het te moeilijk vinden worden of dat jij dat vindt?

Ik had dinsdag het voorstel gedaan aan mijn psycholoog, die aangaf dat het contact 1 februari stopt, als men hiermee akkoord gaat. Die opmerking deed pijn en geeft me ook haast met daar beter dan nu weggaan. Ik had daarom al wat voorwerk gedaan hoe die interventie zou kunnen werken, maar toen kreeg ik nachtmerries daarvan. Overviel me. En nu heb ik ook nog een flinke verkoudheid en een infectie in mijn teen. Het is gewoon te veel allemaal.

SAM-e heb ik gekocht. Best prijzig, maar ik wil het uitproberen. Toen ik het de eerste keer nam, voelde ik me zelfverzekerd/prettig. Nu wacht ik met nemen tot we (hopelijk) met het boek werken.

Gisteren jouw kippensoep gemaakt :-) dank je voor de tips en steun.

Veel zachte knuffels terug!

O, wat betreft fysio: ik heb fysio gericht op spier- en conditieversterking in het revalidatiecentrum. En ik heb ook nog fysio daarbuiten voor het verzachten van bindweefsel.
Mocht van de verzekering: 1e lijn en 2e lijn zijn andere codes ;-) Bovendien heb ik beiden nodig.
Eerst kreeg ik bijna niets, nu heb ik 4 tot 5 keer per week fysio. Alleen zeggen beiden dat ze vwb stijfheid en pijn tegen fysiologische beperkingen aan komen. Dus al mijn hoop is nu gericht op een mogelijke injectie.. Wat ook best wat druk daarop legt.

Fijne zaterdag Fosje

Ha tt,

Jouw woorden geven me hoop dat het misschien kan werken. Het is echt nodig dat er iets van verbetering komt.
Maar hoop doet leven ;-) Dank je.

Groet,
Kris

Ha Kris,

Mijn behandelingen stoppen inderdaad. Ze vinden me sterk genoeg om het zelf te doen. Maar nu pas beginnen voor mij de hoofdstukken die over gevoelens gaan e.d. en dat is iets waar ik erg tegenop zie. Dit brengt herbeleving met zich mee en daar ben ik bang voor. Nu stoppen zou erg makkelijk zijn voor mij, maar daar word ik niet beter van. Ik ben al een aantal keren eerder in therapie geweest en ben toen steeds gestopt of moeten stoppen omdat ze bepaalde dingen niet durfden door te behandelen. Pappen en nathouden was toen veiliger. En omdat ik geen opname aandurf stopt de behandeling eind van het jaar. Ik vraag me wel af hoe ik dan aan medicijnen moet komen, maar dat hoor ik tegen die tijd wel.
Ik ben blij dat je veel fysiotherapie krijgt en ik hoop zo dat de injectie helpt.

Goed weekend

Fosje

Ha Fosje,

Dus klopt het dat ze jouw behandelingen stoppen, omdat ze willen dat je het moeilijke deel klinisch doet?
Of omdat ze vinden dat je voldoende gestabiliseerd bent en dat hun einddoel was?
Ik denk dat het een gemiste kans is om dit nu niet door te mogen zetten, ook omdat een therapeutische relatie vestigen maanden kan nemen. En niet altijd klikt. Dus als je wel een klik hebt en al zover bent, zou je misschien je behoefte kunnen uitspreken hier nog een stap in te zetten?

Dat boek dat ik gebruik, zorgt ervoor dat herbelevingen stoppen door je te leren dat dit de communicatie van kinddelen zijn met wie je vermengd bent. Je leert juist te ontmengen en dan te zorgen voor dat kind die de herbeleving veroorzaakt.

Nou ja, mijn behandelaar zei 1 februari, omdat ik als tegenvoorstel zei dat ik deze aanpak tot het einde van het jaar wilde doen ihkv pijn, en ze die periode niet handig vond als afsluiting. Veel werk te doen voor die tijd, er loopt van alles tegelijk.

Maandag was ik bij de revalidatiearts. Hij zei dat een spier bindweefsel is geworden of niet meer werkt. Zomaar zonder erg erin wat dat met me doet.
Er is nu veel weefsel gewoon weg rondom 2 operatielittekens en die spier. Het is een lelijk gezicht.

Daarnaast was hij bang dat er iets met de prothese is, maar hij moet eerst met het team overleggen hoe verder onderzoek te doen (echo, ct). Het neemt weer 2 weken voor hij tijd in zijn agenda heeft om terug te bellen daarover. Ik vind dat belachelijk, want zit daar met tranen te vertellen dat de pijn niet te doen is. En dan zit ik weken in onzekerheid over de prothese.

Gelukkig voelde ik dat trage gedoe al aankomen en heb ik morgen via de huisarts een afspraak bij de pijnpoli. Misschien kunnen zij meteen een echo of ct doen, of een injectie.

Maar ik ben eigenlijk ook bang voor wat daar uit komt en er kan niemand mee. Gelukkig zie ik mijn behandelaar vrijdag nog even.

Soms doet het me pijn om te lezen wat je allemaal moet meemaken en doorstaan. Door steeds te schrijven reizen wij als het ware met je mee. Je schrijft soms rake dingen, zoals niet terug willen en toch vooruit willen en meer.

Keep going, Kris!

Laatst gewijzigd op: 30 oktober 2019 11:49

Vanmiddag was ik bij de pijnpoli. Ook daar weer een arts zonder communicatieve vaardigheden èn met veel haast getroffen.

Hij wilde tegen advies van de orthopeed zonder rontgendoorlichting 2 injecties geven.
Hij hoefde mij niet te onderzoeken en wilde mijn rontgenfoto's niet zien: dat is niet nodig, ik prik waar u pijn aangeeft.
2 keer gaf ik aan dat ik dit te snel vond, zonder verder onderzoek. Gewoon maar prikken.
Ook hij zei net als de revalidatiearts dat de prothese mogelijk het probleem veroorzaakt en dat de orthopeed er dan aan moet opereren. Alsof ik en mijn lichaam dit zo snel nog eens aan kan (hij weet niet hoe slecht mijn huid is)

Dus ik heb het ziekenhuis maar gebeld en gevraagd wat ik hier nou mee moet. Tegen advies en zonder enig onderzoek maar wat prikken laten geven? Wat een rare bedoening.

Ze zouden de orthopeed vragen terug te bellen. Ook al is het ver weg, misschien moet ik maar terug en dan horen wat zij kunnen doen. In plaats van opereren :-(

Dank je, Jan. Ik heb het nu nodig dat ik het ergens kwijt kan. Mensen op deze website weten vaak veel over tegenslagen en hoe daarmee om te gaan. En hoe woorden soms veel positief of negatief effect hebben.
Zoals hoe artsen zonder erg dingen zeggen, alsof ze teveel mensen zien om nog echt contact te maken.

Ik voel me gek genoeg op sommige vlakken wel wat sterker worden. Ik huil niet meer elke dag. Mogelijk doordat ik toch wat meer medicatie heb. En mijn schildklier weer wat rustiger is (was te snel gaan werken).
Mogelijk ook doordat ik geschrokken ben hoe beschadigd/zwak mijn behandelaren me inschatten. Dan wil ik bijna bewijzen dat het wel meevalt.

Maar als ik opnieuw geopereerd zou moeten worden, ik zou niet weten hoe dat nog een keer te doen. Ik hoop dat er een andere oplossing is. Een injectie door de orthopeed zelf.

Ik wou dat de operatie geslaagd was.

Pagina's