Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Jan Willem. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Forum: Beoordeling van je arbeidsvermogen > Om gek van te worden.
Beoordeling van je arbeidsvermogen

Pagina's

@Kellymans: misschien vul ik te veel in en is je relatie niet zo fijn en het contact met je ouders ook niet zo goed.
Het is wel bijzonder dat jullie samen bij je ouders wonen, daarom dacht ik dat jullie wel van elkaar moesten houden... ;-)

@Kris

Het zou mooi zijn als dat zou lukken.
Maar zelf heb ik er weinig hoop in. Therapie is gericht op het stabiliseren van mijn beperkingen.

Zoals ik in het topic dat al eerder genoemd werd aangaf, heb ik al vanaf +-9jaar ernstige klachten. Mijn ouders waren beide alcoholverslaafd en een normaal gezinsleven heb ik niet bewust meegemaakt.

Tot +- 15 jaar, toen mijn moeder overleed aan een auto-ongeluk en mijn broertje en ik bij mijn opa en oma zijn gaan wonen.

Hier kwam ik ineens in een totaal andere wereld terecht!

Ineens was er regelmaat en structuur en regels, en elke avond werd er gekookt!
Ik weet dat ik op 2 á 3 weken tijd ineens van 36 naar 43 kg ben gegaan. Simpelweg omdat er de hele dag door eten beschikbaar was.

Je zou zeggen, eind goed al goed. Maar helaas zit het niet zo simpel in elkaar. Bepaalde beperkingen groei ik niet meer overheen.

1/2

Laatst gewijzigd op: 12 juli 2019 10:24

Ineens moest ik naar school. Elke dag. En ik moest zelfs op tijd komen. Ik was gewend om vaak afgemeld te worden. Hoewel het ergens prettig was niks te missen, voelde ik ook veel druk.

Na de middelbare school heb ik meermaals gesmeekt met de vervolgopleiding te mogen stoppen. Ik vond het veel te zwaar. Na school sliep ik alleen maar. Ik kreeg paniek aanvallen. Een keer heb ik een angstaanval gehad en ik weet dat ik me heel bang voelde zonder dat er een duidelijke aanleiding was.

Ik ging terug in therapie en gaf ook daar aan dat het me veel te zwaar woog.

Onder druk thuis moest ik toch de opleiding af maken. Vervolgens heb ik nog eens 3 maanden HAVO gedaan, maar ik besloot dat het toch niks voor mij was.

Ik ben gaan werken en ook toen sliep ik vooral na werktijd. Douchen, eten, slapen, werken.
Als ik mee wilde met teamuitjes, moest ik die dag vrij regelen anders had ik de energie niet.
Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat ik echt een sociaal leven had op die momenten.

Hier wilde ik me overigens ook heel vaak af melden omdat ik veel te moe was en de energie niet had. Maar mijn oma keek elke maand na wat ik precies kreeg overgemaakt aan loon. En als ik het waagde om me ziek te melden, dan zou ik de hele week frustraties over me heen krijgen.

Het was dus beter om gewoon te gaan werken, ook al hoorde ik als ik in bed lag de stemmen van de klanten in het callcenter nog tegen me aan praten.

Ook andere baantjes hield ik niet vol.
En toen ik op mezelf ging wonen en de druk van de ketel was, werd ik overal al heel snel ontslagen.

Ik maakte ook veel fouten.
Vergat mijn kluissleutel of mijn headset, of mijn toegangspasjes e.d

Sloeg lunch en maaltijden altijd over terwijl ik inmiddels teruggezakt was naar 38 kg.

Vorig jaar zat ik op 35 na een nieuwe lading stress.

Ik denk eerlijk gezegd niet dat therapie al deze dingen goed kan maken. Ook in periodes dat het beter met me ging had ik nooit veel energie.

Heb je alle afleveringen van Dream School gezien? Wat vond je ervan?
https://www.npostart.nl/dream-school/VPWON_1266031/episode

Laatst gewijzigd op: 12 juli 2019 11:36

Heb mijn rapport gekregen. Gek genoeg geen bezwaarbrief. Alles is verdraaid. Ik zei dat ik vaak de energie niet heb, en die dagen alleen n beetje opruim (voornamelijk etenswaren weggooi en de vaatwasser inruim) en verder de energie niet heb om te poetsen. En dat ik per maand meestal wel ergens 1 of 2 goede dagen heb, waarin ik mijn energie dus goed besteed, en alles goed schoonmaak.

De verzekeringsarts maakt er van dat ik, zoals iedereen, mijn huishouden verdeeld over de week doe.

Dat ik een normaal sociaal leven heb, terwijl ik duidelijk aangaf dit alleen in betere periodes te hebben maar ook periodes heb dat ik even niemand wil zien e.d.

Er staat dat ik "Kennelijk mishandeld ben in jeugd."

Ik heb nooit en nergens niet beweerd mishandeld te zijn. Mijn moeder werd mishandeld.

Oh en hij ging kennelijk niet alleen over het verzoek van mijn werkgever, maar ook over mijn wajong aanvraag! Of hij voelde zich zo vrij hier zelf een uitspraak over te doen?

Laatst gewijzigd op: 12 juli 2019 12:54

@Kris,

Ja het klopt inderdaad ik heb heel veel geluk en mazzel met mijn ouders, want uiteindelijk ben ik pas sinds kort op mij zelf gaan wonen (dit pas sinds 1 juli dit jaar)
En ik ben toch al wel 27 jaar oud en heb inderdaad lange tijd samengewoond met mijn man samen bij ouders in

Dus daar dat stukje kun je wel goed noemen allemaal en ook het samenwonen en het huis en de plek en de spullen (met dat alles ben ik gelukkig) en ergens zeg en weet ik wellicht helaas: Dat je niet voor de volle 100% gelukkig kan zijn of eventueel word (tenminste dat is wat ik ervan denk) maar goed dat stukje is helaas afhankelijk daaraan wie jij voor je hebt (dit weet ik uit ervaring) er werd door sommige docenten te veel verwacht en gevraagd van mij, van anderen juist niet en die deden goed met mij omgaan dan enz, en toen ging het gewoonweg super goed

Dus ik hoop via Stichting Mee maar een goede Jobcoach aan te kunnen vragen, hopelijk komt het dan goed

Laatst gewijzigd op: 12 juli 2019 14:33

@ Kellymans.. ik ben super moe, maar ik vond het zo hoopvol en ook wel mooi klinken wat je schreef, dat ik je wil feliciteren met dat je nu zelfstandig woont!! En zo fijn dat je mensen om je heen hebt die om je geven!

Nu inderdaad nog die goede jobcoach krijgen, dat zou zo helpen om de volgende stap te zetten! Dan kun je nog verder vooruit! Ik hoop het voor je!

@Seraphina: wat een rot situatie zit je in. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik vind het rot voor je dat de rapportage van de arts erg tegen valt.
En ik vind het nog erger voor je dat je niet in de traumabehandeling gelooft.
Je hopeloos voelen is toch een risicofactor voor verder terug vallen in problemen. Terwijl je dit alles in je jeugd hebt overleefd en dus juist zo taai bent.. Sterkte hiermee!

@Kris
Ik kon me vaker er niet in vinden wat een verzekeringsarts vond. Maar die hadden tenminste nog geluistert. Deze rapportage lijkt gewoon over een heel ander persoon te gaan! Er is daadwerkelijk niks naar waarheid ingevuld.

Er staat ook in dat ik "Wel eens een eindje ga wandelen"

Ik heb 2 hondjes die eigenlijk vrijwel alleen de grasperkjes voor het huis kennen.
Noem ik geen wandelen.

Heel soms op heel goede dagen wandel ik wel eens. Maar deze vent doet het over komen alsof ik een of ander super doorsnee leventje heb.

Ik was nota bene net n uur wakker en had geeneens de moeite gedaan degelijke kleding aan te trekken omdat ik in tijdsnood zat!

Ik heb de 3 jaar dat ik hier woon HOOGUIT 10x gekookt, meneer zegt dat ik kook.

Ik ga eens in de paar weken naar de supermarkt, alleen. Omdat ik er gewoonweg een bloedhekel aan heb, niet omdat ik het niet kán, maar toch.

Meneer zegt dat ik gewoon boodschappen ga doen.

Hij gaat totaal uit van mijn beste dagen die misschien een dag of 4 per maand voor komen.

Laatst gewijzigd op: 12 juli 2019 16:38

Pagina's