Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Saraya en Jan Willem. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Forum: Beoordeling van je arbeidsvermogen > Om gek van te worden.
Beoordeling van je arbeidsvermogen

Pagina's

Ik was nog heel jong toen ik me voor het eerst realiseerde dat ik net zo goed gewoon dood kon zijn en rust zou hebben. En die gedachtes zijn er ook altijd gebleven. Soms meer op de achtergrond, bij stress en druk komen ze vaker naar boven.

Vooral omdat ik anderen het verdriet niet aan wil doen, heb ik nooit een poging gedaan.

Ik leef met de pijn zodat zij dat niet hoeven.
Die hebben immers al genoeg pijn gehad.

Ik ben op goede dagen wel eens blij en enthousiast enzo. Maar "Gelukkig" ben ik niet en ik kan me niet herinneren dat ik het ooit geweest ben. Altijd was wel wat. En altijd dacht ik al "Als iedereen me nou eens gewoon metrust kon laten."

Dat werkt zo niet in deze wereld.
Dus moet je maar naar een andere wereld om de rust te vinden die je zoekt.

Of je als kind nu wakker ligt van het feit dat je vader je moeder probeert neer te steken, je zult toch naar school moeten.

Je moeder verongelukt en blijft dood? 3 weken later zit je weer op school.

Laatst gewijzigd op: 24 juli 2019 02:46

Ik moest toch mn diploma's halen. Ook al had ik amper een sociaal leven en sliep ik alleen maar, smeekte ik om te stoppen. Kreeg ik paniekaanvallen en was ik doodongelukkig en had ik helemaal niks verwerkt van wat allemaal gebeurd was de afgelopen 10 jaar.

Gedroeg ik me sociaal onwenselijk en kon ik duidelijk niet mee in het tempo van de rest.

Maar hé, heb wel mooi een diploma. Waar nooit iemand naar gevraagd heeft.

Niet 1x moest ik dat ding laten zien.

Werk hetzelfde.

Ik ben nooit écht in staat geweest om het vol te houden. In principe zou je kunnen stellen dat ik op mijn 8e al de typische burnout klachten had.

Maar somehow deed ik het toch, omdat het me door mijn oma verplicht werd (en onmogelijk gemaakt om die plichten te ontduiken. Tenzij ik het ervoor over had ook nog eens gewezen te worden op het feit dat ik een absolute niksnut ben en niks bereik. En dat dan de hele week door.)

Hallo Seraphina,

Je hebt al het één en ander meegemaakt. Het verleden kun je niet meer veranderen. Misschien kun je er ook zo na kijken dat je dat in evenwicht kunt brengen door zelf goede en waardevolle momenten in jouw leven toe te voegen. Je moet er zelf de moed voor hebben om zelf de draad op te pakken en vooruit te kijken en verder te gaan met jouw leven. Er een leven van maken dat het waard is om te leven.

Als je open staat voor nieuwe dingen zou je jezelf weleens kunnen verrassen. En mogelijk uit de sleur kunnen komen. En als het niet meteen lukt kun je het gerust nog eens proberen.

Waarom ben je zo bang als er iets verandert in je leven, zodat jij je terugtrekt en jij je hele leven stillegt?
Wat zou je aan je leven willen toevoegen en waar je energie in willen steken?

Laatst gewijzigd op: 25 juli 2019 20:45

Een hoop blabla. Redenen als ''Ik heb nachtmerries'' ''Moet ik eerst in mezelf gaan snijden'' ''Ik heb paniekaanvallen''. Allemaal geen redenen om de Wajong-uitkering toe te kennen. Het gaat erom of je arbeidsvermogen hebt of niet. En het moet duurzaam zijn.

@Wannes, Gelukkig hou ik met mijn blablabla al sinds 2003 allerlei instanties aan het werk!

Anders moesten al die hulpverleners andere beroepen gaan zoeken door een te kort aan "blabla" en gingen ze andere baantjes inpikken. Eigenlijk doe ik de economie dus juist een plezier ;)

Heb al dik 11 jaar dezelfde GAF score. 41!
Dus duurzaam lastig ben ik ook.

Wat mankeer jij als ik vragen mag? Chronische bitterheid? Ik neem aan dat je ook in de WIA of Wajong zit. Vast ook een heel moeilijke periode achter de rug. Sterkte daarmee.

Laatst gewijzigd op: 30 juli 2019 18:29

@Jan
Ik wil vooral de rust om behandelingen aan te gaan. Wat misschien nog wel een aantal jaar kan duren voor ik "uitbehandeld" ben. Vandaar uit hoop ik stabieler te zijn en misschien wel een heel ander mens te worden. Verder kijk ik nog niet. Van kinds af aan wilde ik al een "normaal" gezin. Dat hoop ik ook ooit nog te krijgen. Maar voor ik daar aan begin moet ik nog een aantal bergen verzetten, zodat mijn kinderen wel evenwichtige en stabiele mensen worden.

@ToTheEnd

Ik kan je reactie niet meer terug vinden alleen nog in mijn email. Ik vind het vooral bespottelijk dat artsen zo met mensen om gaan. In de tijd dat ik in het callcenter werkte werden wij dikwijls gecoached op het tonen van empathie. Als iemand begon te huilen omdat een tv zender uit het pakket werd gehaald of het internet de hele dag eruit lag, mochten wij ook niet zeggen "U kunt ook gewoon een boek lezen hoor. U bent niet blind."

Immers weten wij helemaal niet hoe die persoon zich voelt.

Gek dat een arts dan geeneens kan luisteren en begrip opbrengen.

En Wannes je weet zelf goed zat dat er zat mensen zijn en waren die een Wajong of een WIA wellicht zelfs oneerlijk hebben verkregen (wat ik knap vind, want tja een Medisch dossier verzinnen? Of GGZ dossier verzinnen?)

Knap hoor Wannes maar het is allemaal wel gebeurd

En bij die mensen was het zogenaamd niet zo dat het gewoon zo was van huilie huilie huilie je overdrijft de boel enz

Dus leg dat dan maar eens uit

Want je hebt geen flauw idee ervan, hoe ontzettend lastig dat het is voor mensen als Seraphina en ik enz, dat we buiten heel die Wajong vallen, toevalligerwijs omdat mensen dit hebben uitgebuit en misbruikt, en dan ook nog die uitkeringen hadden verkregen (op oneerlijke wijze)

Waardoor nu letterlijk alles zelfs zo ernstig is aangescherpt

Dat?

WLZ Indicatie krijg je niet zomaar
Beschut Werk Indicatie ook als dit logisch zou zijn, krijg je niet zomaar

Dus ik bedoel maar en wil je echt beweren dat dit 100% eerlijk is bij elke situatie?

Vervolg

Want ik betwijfel ten zeerste of dit weleens zo eerlijk is bij elke situatie of verhaal

Ik ken verhalen via Facebook en van alles wat (omdat ik het immers volg)

Ik ken zelfs verhalen van mensen die 24-uurs zorg hebben, maar alsnog geen Wajong hebben verkregen, als je zo hard bent dan vind je dat zeker ook eerlijk?

Terwijl je zelf wellicht zulke mensen zit uit te lachen, omdat je zelf wel lekker geniet van je Wajong en/of WIA? Tja of ik moet het mis hebben maar dan nog (dat het kort door de bocht is, wat je zegt is heel erg duidelijk)

Ik denk ook niet dat het thuishoort op forums en dergelijke, om te lopen oordelen

Elkaar helpen/tips/adviezen daarvoor is toch deze forum uiteindelijk

Misschien lees ik het verkeerd, maar je schrijft dat je hoopt op een “normaal” gezin.
Ik hoop dat je kiest voor een relatie die gebaseerd is op liefde en niet omdat je een “normaal” gezin wil (of moet ik lezen dat je “normaal” wilt zijn?). Een relatie betekent 2 verschillende mensen met 2 verschillende meningen. Van elkaar leren de zaken van beide kanten te bekijken en soms flinke aanvaardingen. In de dagelijks dagen, in voorspoed én bij de tegenslagen bij elkaar blijven en tot steun zijn. Geven en nemen. De momenten dat er 1 van de 2 verandert waar dan de ander mee om kan en moet gaan. Veel doorzettingsvermogen en veel liefde voor elkaar, samen beslissingen nemen en met elkaar praten en luisteren over wat je bezig houdt en samenwerken is nodig.

Ik hoop dat de behandeling slaagt, alleen diegene die uiteindelijk kan zorgen voor een echte verandering ben jezelf.

https://www.trouw.nl/religie-filosofie/lees-hier-de-veelbesproken-preek-...

Pagina's