Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Eva en Dirk-Jan. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Forum: Nieuws > Nu.l: "'UWV kent uitkering vaak onterecht niet toe aan jonge gehandicapte'"
Nieuws
Nu.l: "'UWV kent uitkering vaak onterecht niet toe aan jonge gehandicapte'"
D. Mast
1374112

Op https://www.nu.nl/geldzaken/5665655/uwv-kent-uitkering-vaak-onterecht-ni... 'UWV kent uitkering vaak onterecht niet toe aan jonge gehandicapte': het volgende:

quote:

Het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) maakt veel fouten bij het toekennen of afwijzen van een Wajonguitkering voor jonge mensen met een handicap of chronische ziekte. Dit staat in een intern rapport dat in handen is van dagblad Trouw.

Zie ook https://www.trouw.nl/home/jonge-gehandicapten-krijgen-geregeld-geen-uitk... "Jonge gehandicapten krijgen geregeld geen uitkering terwijl ze er wel recht op hebben".

Pagina's

Ik las het ook. Maar ook de reacties op de NU.nl riepen vragen bij me op.

Zou UWV dan de onterecht afgewezen mensen aanschrijven dat er een fout is gemaakt? En de mensen die de wajong onterecht hebben gekregen ook?

En daarnaast had ik het gevoel dat ik geen wajonger meer was volgens de beschrijving van meerdere reacties dat de wajong betekent dat je levenslang helemaal niet kunt werken.
En dat voor iemand die een opleiding kan doen de wajong ook niet van toepassing is?
Alsof er nu nog maar 1 type wajonger is en de rest in de bijstand hoort ofzoiets doordat er alleen maar een (forse) arbeidsbeperking is van jongs af aan.

Voelde raar dat mensen er zo naar kijken (die soms zelf bekend zijn met de wajong).

Laatst gewijzigd op: 05 januari 2019 20:21

Ik heb de reacties op NU.nl ook gelezen, tjezus wat een bagger werd er gespuit meer was het niet. Ik heb sterk het idee dat mensen maar denken dat ze overal recht op hebben. En als ze het niet krijgen gaan drammen en zeuren dat het aan verzekeringsarts en arbeidsdeskundige ligt maar vooral niet aan hun zelf. Ik heb zelf in het verleden ook te maken gehad met het UWV in dit geval divisie Groningen. Ik ben altijd respectvol en goed behandelt geweest, ongeacht de uitkomst. Ik denk dat er genoeg mensen werken bij het UWV die hun werk zo goed mogelijk proberen te doen. Maar als je het alleen maar goed kan doen als je iemand een uitkering toewijst, is de omgekeerde wereld.

Het betreft bestudering van 150 beoordelingen uit 2016 door de afdeling intern kwaliteitsonderzoek van het UWV. Het gaat dus om Wajong2015 voor mensen met ‘duurzaam geen arbeidsvermogen’.

Bij 7 procent van de onderzochte dossiers was het werk van de arbeidsdeskundige en het werk van de verzekeringsartsen was 87 procent kwalitatief voldoende.

De meest voorkomende fouten in de dossiers liggen bij de oordeelsvorming. Dan gaat het over het inschatten hoeveel werk iemand nog aankan, het arbeidsvermogen. Indien de jongere echt niet kan werken, moet er ingeschat worden hoe lang dat gaat duren, de duurzaamheid. Bij mensen met een psychische stoornis of met lichamelijk niet verklaarbare klachten is moeilijk te voorspellen of die ooit nog enigszins herstellen.

Er is onder meer een extra ondersteunend team gekomen voor vragen en dilemma’s in de praktijk. Ook zijn er coachingstrajecten ingezet en is er een kennisbank opgezet.

Aanvragen van 2016 (en 2015) zijn deels onjuist beoordeeld.

Laatst gewijzigd op: 06 januari 2019 10:07

Er volgt binnenkort sowieso een debat over dit onderwerp. Hiervoor heb ik ook contact gehad met de Tweede Kamer.

Het kan niet zo zijn dat mensen die een Wajong aanvragen onterecht worden afgewezen, en mensen die geen recht hebben onterecht een toewijzing krijgen.

Er is een hoop niet pluis, en dat blijkt ook weer uit de verhalen van de advocaat die zijn verhaal heeft gedaan in TROUW.

Ik ben het eens met hem dat je vooraf niet kan bepalen dat iemand in de toekomst wel kan werken. Dat kan niemand, of zijn ze God? Om die reden al zou er gekeken moeten worden naar de situatie op dat moment. Als blijkt dat iemand geen werk aan kan, ken dan een Wajong toe. Dan kunnen ze mensen beter vaker oproepen voor een herbeoordeling, dan dit gedoe.

Ff vraagje Ray hoe weet jij zonder de casus te kennen of die Wajonger onterecht een uitkering heeft gekregen. En wat denk je wat voor gedoe en stress het gaat geven, om mensen steeds maar weer te gaan oproepen voor een herbeoordeing.

Ik weet niet aan de hand waarvan ze zeggen dat er mensen zijn die onterecht een Wajong toegewezen hebben gekregen. Wat ik moet verstaan onder onterecht toekenning weet ik nog niet. Dat moet op een later tijdstip blijken.

Ik ben er niet voor om mensen jaarlijks op te roepen, maar het hoort erbij om wel een keer om de 5 jaar bijvoorbeeld te kijken naar de situatie van mensen. Dat is het nadeel van een uitkering, en alleen maar logisch gezien het gaat om Belastinggeld. Stress ja, maar met herbeoordelingen kom je er wel achter wie bijvoorbeeld wel kan werken, en het niet eerlijk doorgeeft of er niks aan doet.

Het moet niet zo zijn dat mensen een Wajong ontvangen terwijl er weinig tot niets mis met ze is.

Voor vaker herkeuren is het nu nog te vroeg voor. Het is zaak de juiste mensen op het juiste moment te herkeuren en niet onnodig te herkeuren. Sommige mensen moeten jaren herstellen van een herkeuring. Het is erg confronterend, spannend en onrustig.

Eerst moet er onderzoek worden gedaan hoe het verloop van bepaalde beperkingen / chronische ziekten / stoornissen is tijdens het leven, op welke momenten vooruitgang en achteruitgang is te verwachten en wat de verwachte levensduur is. Dit zou een samenwerking van verschillende onderzoekorganisaties moeten zijn met elk hun deel en invalshoek van het onderzoekprogramma. Grotendeels staan deze onderzoekorganisaties genoemd onder:
Sticky - Oproep voor onderzoek https://perspectief.uwv.nl/forum/s/sticky-oproep-voor-onderzoek

1

Het is geldverspilling om te herkeuren als een bepaalde beperking / chronische ziekte / stoornis het hele leven stabiel blijft op het niveau van toen je 18 jaar was. Wil je gaan herkeuren als de verwachting op basis van onderzoek is dat iemand in de loop der tijd achteruit zal gaan of wil je dat deze dat zelf aangeeft? Of wil je alleen gaan herkeuren als verwacht wordt op basis van onderzoek of iemand vooruitgaat en bij welke mate van vooruitgang moet je dan gaan herkeuren?

En wat als er ontwikkelingen zijn van behandelingen voor een bepaalde beperking / chronische ziekte / stoornis? Hoe ga je hier mee om?

En hoe met mensen die hun bepaalde beperking / chronische ziekte / stoornis niet hebben geaccepteerd en "gewoon" willen zijn en daardoor gaan voor wel arbeidsvermogen? Als ze jong zijn, zijn ze nog goedkoop voor werkgevers en hebben nog relatief jonge ouders die kunnen bijspringen en de ontwikkelingen in wetgeving volgen en de wegen en waarde van zorgverleners weten.

2

Laatst gewijzigd op: 21 januari 2019 09:49

Waar precies de grens ligt tussen wel en geen arbeidsvermogen en waarmee in de praktijk is te werken en die is uit te leggen (welke uitgangspunten) is niet eenvoudig.

De beoordeling van arbeidsvermogen is grotendeels mensenwerk. De vraag is hoeveel false-positives en false-negatives acceptabel zijn. En hoe je dit meet en vermindert. En wat je doet voor deze gevallen als je er achter komt?

En is er ook een verband tussen de beoordeling arbeidsvermogen en loonwaardebepaling?

Pagina's


Staat je onderwerp er niet tussen? Start dan je eigen discussie!