Naar hoofdinhoud

Praat mee op het Wajong-forum

Op dit forum kunnen Wajongers hun ervaringen met elkaar delen. Discussieer mee over onderwerpen die je bezighouden en stel je algemene vragen over je Wajong-uitkering.

De meest recente, actieve discussie staat bovenaan.

Moderators op dit forum zijn Eva en Dirk-Jan. Zij begeleiden de discussies namens UWV.

Het UWV Webcareteam beantwoordt algemene vragen over je uitkering.

Forum: Nieuws > Cedris: "Staatssecretaris wil meer werk maken van inclusieve arbeidsmarkt"
Nieuws
Cedris: "Staatssecretaris wil meer werk maken van inclusieve arbeidsmarkt"
D. Mast
89812

Op http://cedris.nl/nieuws/detail/article/staatssecretaris-wil-meer-werk-ma... lees ik het volgende:

quote:

Staatssecretaris wil meer werk maken van inclusieve arbeidsmarkt

Tijdens de door haar uitgesproken Cedris-lezing deed Tamara van Ark een appèl op bestuurders, deskundigen en betrokkenen: start onderling overleg om dagbesteding, beschut werk, werken onder de banenafspraak en werken in een reguliere baan beter op elkaar te laten aansluiten.

 “Wie een arbeidsbeperking heeft, moet zich beschermd weten. Om te gaan werken als het beter gaat, om meer te gaan werken als het nog beter gaat, wetend dat hij/zij soepel terug kan vallen op een vangnet als het even wat minder gaat.”

Van Ark wil mensen aan de slag krijgen. Ze wil werkgevers stimuleren om mensen met een beperking duurzame banen te bieden (zeker ook overheidswerkgevers) zodat we een samenleving krijgen waarin het normaal is dat iedereen meedoet.

Dit pleidooi was maandag 5 februari 2018 te horen in de Cedris-lezing.


In haar toespraak op https://www.rijksoverheid.nl/documenten/toespraken/2018/02/05/toespraak-... lees ik het volgende:

quote:

Een volgend dilemma is dat mensen met een arbeidsbeperking soms huiverig zijn om een baan te aanvaarden. Zij verkiezen soms de zekerheid van de uitkering boven de onzekerheid van een baan met salaris. Met andere woorden: mensen zitten dan ‘opgesloten’ in een uitkering.

Ik hoor bijvoorbeeld van mensen in de bijstand die best willen werken, maar niet in een tijdelijke baan. Uit vrees om zonder geld te zitten als het contract afloopt en de uitkering nog niet is opgestart. Of Wajongers, die liever in de dagbesteding werken dan een baan te accepteren, uit vrees oude rechten te verspelen.

Ik begrijp die zorgen héél goed. Maar het is niét goed. Hoe krijgen we de uitkering meer activerend? Hoe kunnen we de drempels voor mensen om werk te aanvaarden wegnemen?

Hoe kunnen we de overgangen van dagbesteding, beschut, banenafspraak en een reguliere baan versoepelen, ook in de weg terug als het even tegen zit? Hoe kunnen we voldoen aan de behoefte aan bescherming zonder mensen vast te zetten?

Het moet een soepele keten zijn, waar mensen veilig tussen kunnen bewegen. Waar ambitie niet wordt gesnoerd door de angst voor onzekerheid.

Ik (als Wajonger) kan me persoonlijk vinden in de woorden van de staatssecretaris.

Ik mis de ontspannen sfeer zoals die jaren terug heerste in de Wajong omtrent zaken als vrijwilligerswerk of andere vormen van dagbesteding.

Dat de regie bij jezelf blijft liggen en ervan uit gegaan wordt dat je de goede wil hebt naar vermogen aan zelfontplooiing te doen. De informatieve teksten van het UWV schetsen heden ten dage eerder een beeld van verplichtingen en (straf)kortingen.

Er is de laatste 2-3 jaar al veel gesproken op het forum over de manier waarop UWV tegenwoordig communiceert (en daarmee simpelweg de wet uitvoert eigenlijk) en wat dat met sommige Wajongers al deed.

Nu de herkeuringen dan voorbij zijn blijft over dat het uitsteken van je nek gevoelsmatig niet handig is, ook voor een zeer beperkt aantal uren. Ik zal niet de enige zijn die het zo ervaart, helaas.

(2/2)

Persoonlijk vind ik dit echt een kwalijke zaak, en is men wat mij betreft zijn doel hier ver voorbij geschoten iets aan de te makkelijke instroom in de Wajong te doen die jarenlang zo kenmerkend was.

Dus het feit dat gemeenten een X jaar veel te makkelijk gezegd hebben, jij bent moeilijk bemiddelbaar, we zien jou liever een uitkering van de Rijksoverheid krijgen dan zelf te betalen.

Laatst gewijzigd op: 10 februari 2018 18:26

Ik sluit me aan bij de reactie van: HETE AARDAPPEL

Alleen van: Dagbesteding vind ik het volgende waardeloos: Het kost je: Eigen Bijdrage CAK, soms zegt men dat je dit terug kan vragen via je: Zorgverzekering, geen idee over hoe of wat daarmee, sowieso niet, want je hebt: PGB of Zorg In Natura Indicatie(s).

Echter? Volgens mij is er nu een maar qua: Dagbesteding, volgens mij maakt het tegenwoordig uit of je: Beschut Werk Indicatie zult krijgen (en voor nieuwe mensen zoals ik: Gaat de Gemeente hier zelf over, deze gaf in mijn geval aan: Indicatie Banenafspraak, die is daarom nu ook toegewezen, maar heb ik zelf aangevraagd zonder hulp, anders duurde het toch langer enz, maar had er vanaf: 2015 al op moeten staan, maar viel buiten dat moment, omdat ik op een andere datum zat qua aanvraag Wajong in 2014).

Maar goed ik ben van mening? Vrijwilligerswerk of Cursus of iets dergelijks, moet goed genoeg zijn als: Tegenprestatie (is in de bijstand ook zo dus).

Hete Aardappel,

Daarnaast vind ik: Als iemand wel gaat werken (ongeacht Bijstand of WIA of Wajong) dan hoort dit geld erbovenop te kunnen komen tot aan het: Wettelijk Minimumloon.

Maar dit laat vooralsnog te wensen over, hoor en zie ik overal.

Ik ben blij dat: Dagbesteding in mijn situatie niet is toegewezen, had dit beter geaccepteerd als ik wel: Wajong had gehad, want ik kan never nooit niet, die Eigen Bijdrage bekostigen, daarnaast ik zie geen: Meerwaarde in die zogenaamde hulp, want immers? Als hulp zo goed is (dan had ik op mijn: 12e al van mijn beperking af geweten, dus heb er slechte ervaring mee eigenlijk, laatste basisschool jaar, mocht ik geen CITO doen, toen zei ik van volgens mij is er meer mis met mij, ook gezegd tegen lerareren toen, maar ja was niks mee gedaan waardeloos dus)

Daarnaast kan Geld tegenwoordig een kwestie zijn, om geen hulp meer te vragen 

Schaamte kan ook nog een kwestie zijn en als laatste: Vertrouwen

Het is goed dat blijkbaar de staatssecretaris nu ook opgemerkt heeft dat het een en ander beter kan.

Zelf denk ik dat iets heel simpels naast de bestaande regels al verschil had kunnen maken. Zoals een alinea tekst op de website of in een brochure waaruit blijkt dat mensen zonder arbeidsvermogen ook aangespoord worden in overleg met UWV (of nog liever: binnen eigen regie) toch iets aan hun ontwikkeling te doen, zelfs voor zeer beperkte uren, zonder dat de strekking van de tekst zo repressief is dat je gaat nadenken over oproepen, brieven, telefoontjes (lees: herkeuring op arbeidsvermogen en het maken van allerlei verplichtende afspraken).

Verder geloof ik wel dat het maatwerk is en blijft, ook voor mensen met arbeidsvermogen. Als ik me niet vergis behoort dan vrijwilligerswerk ook tot de opties, maar dan bijvoorbeeld als afspraak tussen jou en UWV.

Persoonlijk heb ik ook geen arbeidsvermogen gekregen en kan ik niet hard maken welke week iets lukt of niet.

Laatst gewijzigd op: 11 februari 2018 10:49

Het klinkt zeker sympathiek, maar we hebben het hier wel over een vvd'er. De uitspraak:  "Hoe krijgen we de uitkering meer activerend?" klinkt eerder dreigend dan hoopgevend...

Laatst gewijzigd op: 11 februari 2018 15:42

quote:

Op 11 februari 2018 schreef j96 het volgende:

Het klinkt zeker sympathiek, maar we hebben het hier wel over een vvd'er. De uitspraak:  "Hoe krijgen we de uitkering meer activerend?" klinkt eerder dreigend dan hoopgevend...

Ik had precies hetzelfde gevoel. Het "activeren" van de VVD kennen we nou wel, en uit alles blijkt dat dat juist niet werkt.

 

quote:

Op 11 februari 2018 schreef j96 het volgende:

Het klinkt zeker sympathiek, maar we hebben het hier wel over een vvd'er. De uitspraak:  "Hoe krijgen we de uitkering meer activerend?" klinkt eerder dreigend dan hoopgevend...

Uitkeringen meer activerend maken door nog meer sancties en Wajong'ers met arbeidsvermogen achter de vodden zitten en ergens verplicht te werk stellen, of door de hoogte van uitkeringen en toeslagen te verlagen waardoor Wajong'ers zonder arbeidsvermogen ook geraakt worden?

Op http://cedris.nl/nieuws/detail/article/verslag-van-het-kamerdebat-over-d... het volgende:

quote:

In het originele topic schreef D. Mast:

"Als je eerlijk bent, is dagbesteding met een uitkering niet altijd scherp te onderscheiden van een beschutte werkplek met salaris. Het is allemaal uit te leggen, maar het schuurt. Het is het gevolg van de fase waarin we nu zitten", aldus Van Ark eerder deze week tijdens de Cedris-lezing.

Qua werkzaamheden lijken arbeidsmatige dagbesteding en Beschut werk wel op elkaar. Alleen doe je dat in de arbeidsmatige dagbesteding met behoud van uitkering, betaal je daar ook nog een eigen WMO-bijdrage aan het CAK en kost je het daardoor zelfs geld. Bij Beschut Werk verdien je tenminste het Wettelijk Minimumloon. Dat dat schuurt, snap ik ook wel.

Laatst gewijzigd op: 16 februari 2018 13:23

Beste D mast,

Ja precies maar beter Vrijwilligerswerk kiezen, wanneer je geen ander werk kunt doen.

Dagbesteding is niet aan te raden (wegens die kosten en etc).

Maar ja daarom is dat korten verhaal ook ergens lastig nu, want als je wel: Begeleiding nodig hebt, en begeleid wonen neemt, ben je dus extra geld kwijt, voor iets waar je geen extra geld aan kwijt kunt of mag zijn, omdat je inkomsten dit niet toestaan als het ware.

Als het ware is wat ik zeg over hulp daardoor het volgende:

Men neemt het niet uit schaamte misschien

Men neemt het niet (omdat men net als ik, niet gelijk de juiste hulp krijgt)

Of men neemt het niet (vanwege het kostenplaatje)

Hoe laat je mensen er nog slechter voor staan? Zo dus.

Geen wonder toch soms, als mensen het op willen geven, en soms het ondenkbare willen doen, en dan zeg ik dat hier liever niet letterlijk, wat ik ermee wil zeggen, maar men begrijpt me vast wel wat ik bedoel

Groet


Staat je onderwerp er niet tussen? Start dan je eigen discussie!